Papierre blogt

Kerstmis

papierre — Sat, 26 Dec 2009 18:11:39 +0000

Als er nu 1 gezellig feest is, dan is het kerstmis wel. Ik weet niet waarom, maar om de een of andere reden hou ik van het concept. Terwijl het buiten donker is allemaal miniscule lichtjes rond bomen hangen die je anders in heel belgië nergens tegenkomt. Om dan later allerlei accesoires die in de verste verte niets met die bomen te maken hebben – zoals ballen, sterren, kamelen en ‘flosjen’ – aan de takken te hangen. Fantastisch niet? Kerstmis is dus eigenlijk een feest om het kind in je naar boven te laten komen. Want iedereen doet mee aan deze bizarre gewoontes, of het nu zakenmensen zijn, de koning van belgië of gewoon u en ik.

Maar wat echt gezellig is aan kertmis is de avond ervoor. Lekker eten en terwijl wachten tot het eindelijk 12u is, om dan als een gek zoveel mogelijk cadeautjes open te doen. Vervolgens zie je de tafel vol verpakpapier liggen en beseft de gastvrouw – of gastheer in deze moderne tijden – dat de dessert nog moet opgediend worden. Deze valt echter zeker niet over te slaan, zodat iedereen om 2u ‘s nachts nog zit te genieten van lekkere chocomouse – wit EN bruin.

Je kan toch niet anders dan ervan houden, niet?

Winter

papierre — Wed, 23 Dec 2009 23:37:28 +0000

Fantastisch, dat is het, een beetje te laat misschien, maar toch fantastisch. Als kind droomden we er allemaal van. Sneeuw! Alleen was er in ‘onzen tijd’ nooit sneeuw te bespeuren, op een verloren vlokje na. Maar nu wist ik niet wat ik zag. Als het ware 10 – nee, laten we 15 zeggen – centimeter sneeuw stapelde zich op in de straten en tuinen van metropool Zwevegem. Ondanks de blok, ondanks het feit dat sneeuw temperaturen onder het vriespunt met zich meebrengt en ondanks dat ik nu geen kind meer ben, heb ik me toch deftig geamuseerd. Nu valt er voor huize Papierre een mooie iglo te bewonderen, in de tuin een minisneeuwman en in de groenzone van onze wijk liggen 3 sneeuwengels.

Trouwens, de iglo is IMMENS warm. Het duurt weliswaar een kwartier eer je erin zit en je kan er maar net met 1 in, toch is het een aanrader. Hij is weliswaar al wat aan het dooien, en de kleur van de sneeuw verandert geleidelijk van wit naar een mix van seldergroen en aardekleur, toch is hij geheel vrijblijvend te bewonderen ten huize Papierre. Het prachtige is trouwens dat wanneer alle sneeuw verdwenen is, de iglo nog zal schitteren. Lelijker dan ooit – dat wel – maar het is toch een blijver! HA!

The worker

papierre — Wed, 21 Oct 2009 21:26:02 +0000

Hopen. Hopen van meter en kilometers lang, zelfs nog veel hoger dan dat! Hopen die zo hoog zijn dat ze tussen de wolken verdwijnen, dat ze nat worden van de condens. Nee, misschien is dat wel een beetje overdreven. Een beetje maar. Maar het geeft wel goed weer hoeveel werk Papierre wel niet heeft voor school. Een leerkracht beschouwt zijn les tegenwoordig niet meer als geslaagd als ze geen opdracht kunnen meegeven. En wat je doet, moet je goed doen, dus wat zijn studentjes met opdrachten die ze in een paar uur kunnen afwerken? Niets! Laat ze er avonden aan zitten, dat ze tenminste weten wat werken is!

Zodoende is papierre al avonden op een rij tot over middernacht te vinden achter haar bureau. Een muziekje op de computer en gaan! Maar het is plezant. En nuttig. En daarvoor doen we het juist. Want met al de Latijnse woordjes die ik er in het middelbaar heb ingestampt, ben je hier niets, nada, en ik betwijfel of ik ze nog ooit ga nodig hebben. Maar toen wisten we niet beter, we konden de goddelijke – nuja, dat is misschien een overstatement – richting DAE nog niet volgen. Want ik ben nog nooit zo zeker geweest dat ik de juiste richting heb gekozen. Nu in het tweede jaar zien te raken, want het slaagpercentage van de voorbije jaren doet je toch wel nog eens bezinnen en zet je aan om er daarna nog harder tegenaan te gaan.

*Ok, misschien is deze post wel wat overdreven, zoveel werk hebben we nu ook weer niet. Als je er op tijd aan begint en er genoeg tijd in steekt, vooral tijdens je weekends, kan je het ook halen zonder nachtwerk.

Blokken

papierre — Sun, 18 Oct 2009 19:18:23 +0000

Ja, het is waar, nieuwe posts moest je op deze blog niet zoeken de laatste 3 maanden. Er werd niet geblokt – zoals sommige mensen bloggen noemen. Maar ik zou de blog niet opnieuw opstarten, moest ik geen 100 uitvluchten hebben waarom ik zolang niets van me heb laten horen. Dus laat ik deze maar op u los, in de hoop dat 1 ervan u kan overtuigen dat het niet mijn fout was dat ik zolang niet blogde, maar dat het een geval van overmacht was.

Het was nooit de bedoeling om verder te bloggen op deze blog. De layouts die je kan kiezen bij wordpress, waren niet meer voldoende voor mij. Ik wou/wil een layout die volledig naar mijn zin is (of een template van het internet die ik aanpas). Daarom was het plan er om een eigen domeinnaam, namelijk www.papierre.be te kopen, maar omdat dit ‘project’ te lang aansleept, hou ik het toch hierbij.

Ik heb niet stilgezeten. In die twee maanden ben ik verschillende keren op reis geweest, heb ik een fantastische zorgeloze zomer gehad en ben ik begonnen aan mijn nieuwe hogere studie gestart, die enorm veel tijd in beslag neemt.

Ik had gewoon even geen inspiratie meer om te bloggen (voor ik mijn reizen gedaan had in ieder geval).

Maar nu ben ik – waarschijnlijk – definitief terug en ik heb de blog in een nieuw – standaard – kleedje gestoken. Niet dat ik er volledig tevreden mee ben, maar het andere was ik ook al tijden beugezien. Bovendien wordt overal beweerd dat stilstand achteruitgang is, tijd dus om dit eens uit te testen.

Advies voor muggen

papierre — Wed, 22 Jul 2009 22:58:53 +0000

Ik had eigenlijk al moeten weten dat het niet lang meer kon duren voor ze me ook dit jaar weer vonden. Vannacht stonden ze weer helemaal op post. Met een heel leger, zoals in the old times. Irritant zoemend troepten ze samen rond mijn hoofd, tot ik er gek van werd en ze aanviel. Ik probeerde het eerst verbaal en mompelde zo gevaarlijk als ik op dat moment kon: ‘irritante kutbeesten, ga iemand anders leegstekken, dwaze muggen!’ Maar zoals u zich al kan indenken, baatten mijn dreigementen niet. Ze gingen gewoon ongestoord hun gangetje, terwijl ik al een belangrijk deel van mijn – al zo geringe – nachtelijke krachten verspeeld had.

Wie niet horen wil, moet voelen, kon mijn nachtelijke brein nog bedenken. Dus ik ging over naar de fysieke aanval. Ik wilde uithalen met een sterke linkse, gevolgd door een vlugge rechtse, maar uiteindelijk werd het een vaag zwiepje langs mijn hoofd in de richting van het gezoem. Maar het waren doorzetters, ze bleven maar doorgaan. En maar zoemen, en maar prikken! Dat prikken kon me nog niets schelen – daar zou ik me morgen wel druk over maken – maar dat zoemen moest ophouden! Stante pede! Ook een mens die in vakantie is en hele dagen – qua werk enzo – niets te doen heeft wil wel eens een goede nachtrust.

Maar de doorsnee mug van vandaag verstaat dat precies niet. Het dringt maar niet door in dat minieme kopje dat, wanneer ze hun motor maar afleggen, ze zoveel bloed krijgen als ze zelfs willen. En laat ons nu toch eens eerlijk zijn: ook dat gif spuiten toont dat ze niet al te snugger zijn. Moesten ze geen gif spuiten, zouden er geen pijnlijke, jeukende bobbels zijn. Dus, moest het toevallig zijn dat er tussen deze blogleeskindertjes een mug zit: verlaat je kolonie/nest/roedel en maak een nieuw ras aan, een superieur, dat geen geluid maakt en geen gif spuit. Als je dat doet, wil ik mij van mijn goede kant laten zien. Ik zal mijn raam helemaal open zetten (niet gekanteld zoals nu). Wel – wat had je gedacht? – met ‘zalloezie’ (muggenraam) natuurlijk, maar het is toch al een ‘schoone’ geste.

creatieve vibes

papierre — Thu, 16 Jul 2009 20:47:56 +0000

De tijd die ik in het schooljaar niet had, heb ik nu wel. Ik heb zoveel tijd dat ik alles kan doen wat ik wil en er mijn tijd voor kan nemen. De beslissing om in ‘den delhaize’ geen vakantiejob te aanvaarden – ik had naar mijns inzien al genoeg gewerkt tijdens het jaar – heb ik nog geen moment betreurd. Want tijd overhebben, tijd genoeg hebben dat je eindelijk kan doen wat je altijd hebt willen doen, dat is goud waard! Maar er is meer: ik kan niet alleen doen wat ik altijd wilde, maar merkt dat tijd bij mij recht evenredig is met creativiteit. Zo creatief ben ik al lang niet meer geweest, inspiratie genoeg.

De creative vibes waren zelfs zo groot dat ik naald, draad en stof ter hand nam en een strik voor in mijn haar gemaakt heb. Ik wilde er al lang 1, maar vond nooit 1 die aan mijn – niet eens zo strenge – wensen voldeed. Vandaar dat ik besloot het heft in eigen hand te nemen en ik moet zeggen, het beviel me zozeer dat er strikken in alle kleuren en groottes op de planning staan. Mij zie je deze zomer niet meer zonder strik.

verjaardag part 2

papierre — Wed, 15 Jul 2009 21:24:08 +0000

Ooooh, ik moet mijn woorden terugnemen. Verjaren is WEL leuk. Zeker als je zulke lieve vriendinnetjes hebt die ‘s avonds langskomen en cadeautjes meehebben – want wees eerlijk, we doen het vooral voor de cadeautjes. En wat voor cadeautjes, nee geen onpersoonlijke, onoriginele (en nog wat on-’s) bongobox. Nee, originele, persoonlijke cadeautjes die niet zullen misstaan in de collage foto’s/kunstwerkjes/brol in mijn kamer. Wat dacht je van 4 koeien in pop-art stijl (maar toch niet helemaal)? Inderdaad, mij hoor je ook niet klagen.

Daarnaast was het zelfs nog gezellig op de koop toe! Wat moet een mens namelijk meer hebben dan fantastisch gezelschap, chips, nootjes en drank? We besloten zelfs een filmpje voor http://eternalmoonwalk.com op te nemen. Omdat we qua moonwalken – laat het mij eufemistisch uitdrukken – niet bij de wereldtop behoren, besloten we dan maar voor een thema te gaan. Met de net uitgepakte koeien in de buurt was het niet moeilijk om iets te verzinden. Wie goed kijkt – en het op voorhand weet – kan namelijk een herder met zijn enorme kudde van 4 koeien ontwaren.

Wie het filmpje wil bekijken: ik heb het hieronder gepost, maar ik waarschuw wel die-hard Michael fans, je kan enkel als je op een heel creatieve manier kijkt iets moonwalk-achtigs ontwaren. ‘Tis nog altijd de geste die telt!’

Zucht 18

papierre — Mon, 13 Jul 2009 11:55:19 +0000

Het is weer zover. Precies 365 dagen geleden werd Papierre 17, wat wil zeggen dat ik vandaag 18 wordt. Ik haat verjaren! Na al die jaren trap ik er nog altijd opnieuw in. Nog altijd verwacht ik dat er iets speciaals gebeurt op die dag. Dat de bomen – speciaal voor mij – eens een dag rood zien bijvoorbeeld, dat er voor mijn raam 18 kleurige vlinders komen vliegen, dat iedereen met een grote feel good smile rondloopt en me extra in de bloemetjes zet. Ieder jaar verwacht ik een dag die ik nooit zal vergeten, een dag die nergens kan aan tippen.

En toch, zijn de bomen nooit rood, zie ik niet meer vlinders dan anders. Ja, iedereen kijkt eens op, wenst je proficiat en doet weer verder met wat ze bezig waren. Verjaren is ieder jaar een ontchoocheling en een dag waarvan ik al op voorhand weet dat ik depressief rond ga lopen. Gewoon, omdat het eigenlijk een gewone dag is, net als alle anderen.

Mykonos

papierre — Thu, 09 Jul 2009 08:05:29 +0000

Ik ben niet zo voor het concept ‘youtube video’s posten op blogs’, maar er is iets dat ik gewoon MOET delen met de wereld. Een lied zo mooi, dat het bijna niet meer normaal is. Niet te beschrijven met woorden, dus daarom toch eens een tjoetjube video.

Ik heb het trouwens ontdekt op werchter. Zoals ik ook Elbow en White Lies heb ontdekt en nog een grotere fan ben geworden van Coldplay. Het vreemde is wel: Ik ben niet naar werchter geweest! Hah, lang leve de eeuw van radio, televisie en live stream!

U luistert naar Mykonos van Fleet Foxes

kleedjestijd

papierre — Thu, 09 Jul 2009 08:02:33 +0000

Gisteren is Papierre, toen ze van Kortrijk naar huis fietste, in die mate natgeregend dat er bijna geen verschil meer te zien was tussen haar en een waterkieken. OK, zou Papierre in de winter gezegd hebben, het is tenslotte winter. In de winter zijn we dat tenslotte gewoon. Maar zo’n bui in de zomer, dat gaat erover! Vooral omdat het de voorbije dagen prachtig zonnig weer was en Papierre officieel de kleedjestijd had ingewijd. Maar denk maar niet dat ik me laat doen! Ik blijf gaan voor kleedjes en rokjes, tot de zomer over is! Eens de kleedjestijd is ingewijd, kan hij niet meer teruggedraaid worden. Of het weer nu beslist te stormen of niet.