De schaar gaat richting het lint, dit is het moment waar iedereen vol verlangen weken, maanden, wat zeg ik, jaren heeft naar uitgekeken. Ongenadeloos komt de schaar dichter tot het maar een fractie van een milimeter verwijdert is van het mooie goudkleurige lint. En het is gebeurd, het lint is doorgeknipt. Dit eigenste moment is HET belangrijkste moment uit deze bloggeschiedenis. Vandaag opent mijn blog de deuren. Dit gaan we op een feestelijke manier inhuldigen met, jaja, u voel het waarschijnlijk al komen, een eerste blog. En voor diegenen die het nog niet door mochten hebben, dit is hem.

Momenteel weet ik nog totaal niet wat ik moet verwachten van dit hele bloggedoe, om de simpele reden dat ik nog een groentje ben in dit milieu. En zoals je altijd goede voornemens maakt bij het begin van iets, zal ik ook nu mijn voornemens voor deze blog wereldkundig maken. Ik zweer plechtig regelmatig iets vol onzin over mijn zinnig leven te posten op deze blog.

Voila, het moeilijkste is eraf, de eerste post is een feit, het ijs is gebroken, de top is van de heuvel, afin… Want in mijn ogen is de eerste post altijd het moeilijkste. De verwachtingen zijn hoog gespannen en vele kritiekasters staan klaar om de hele blog te maken of te kraken. Tot hen: kom maar op, ik ben er klaar voor.