Papierre blogt

Ja, het is waar, nieuwe posts moest je op deze blog niet zoeken de laatste 3 maanden. Er werd niet geblokt – zoals sommige mensen bloggen noemen. Maar ik zou de blog niet opnieuw opstarten, moest ik geen 100 uitvluchten hebben waarom ik zolang niets van me heb laten horen. Dus laat ik deze maar op u los, in de hoop dat 1 ervan u kan overtuigen dat het niet mijn fout was dat ik zolang niet blogde, maar dat het een geval van overmacht was.

Maar nu ben ik – waarschijnlijk – definitief terug en ik heb de blog in een nieuw – standaard – kleedje gestoken. Niet dat ik er volledig tevreden mee ben, maar het andere was ik ook al tijden beugezien. Bovendien wordt overal beweerd dat stilstand achteruitgang is, tijd dus om dit eens uit te testen.

Ik had eigenlijk al moeten weten dat het niet lang meer kon duren voor ze me ook dit jaar weer vonden. Vannacht stonden ze weer helemaal op post. Met een heel leger, zoals in the old times. Irritant zoemend troepten ze samen rond mijn hoofd, tot ik er gek van werd en ze aanviel. Ik probeerde het eerst verbaal en mompelde zo gevaarlijk als ik op dat moment kon: ‘irritante kutbeesten, ga iemand anders leegstekken, dwaze muggen!’ Maar zoals u zich al kan indenken, baatten mijn dreigementen niet. Ze gingen gewoon ongestoord hun gangetje, terwijl ik al een belangrijk deel van mijn – al zo geringe – nachtelijke krachten verspeeld had.

Wie niet horen wil, moet voelen, kon mijn nachtelijke brein nog bedenken. Dus ik ging over naar de fysieke aanval. Ik wilde uithalen met een sterke linkse, gevolgd door een vlugge rechtse, maar uiteindelijk werd het een vaag zwiepje langs mijn hoofd in de richting van het gezoem. Maar het waren doorzetters, ze bleven maar doorgaan. En maar zoemen, en maar prikken! Dat prikken kon me nog niets schelen – daar zou ik me morgen wel druk over maken – maar dat zoemen moest ophouden! Stante pede! Ook een mens die in vakantie is en hele dagen – qua werk enzo – niets te doen heeft wil wel eens een goede nachtrust.

Maar de doorsnee mug van vandaag verstaat dat precies niet. Het dringt maar niet door in dat minieme kopje dat, wanneer ze hun motor maar afleggen, ze zoveel bloed krijgen als ze zelfs willen. En laat ons nu toch eens eerlijk zijn: ook dat gif spuiten toont dat ze niet al te snugger zijn. Moesten ze geen gif spuiten, zouden er geen pijnlijke, jeukende bobbels zijn. Dus, moest het toevallig zijn dat er tussen deze blogleeskindertjes een mug zit: verlaat je kolonie/nest/roedel en maak een nieuw ras aan, een superieur, dat geen geluid maakt en geen gif spuit. Als je dat doet, wil ik mij van mijn goede kant laten zien. Ik zal mijn raam helemaal open zetten (niet gekanteld zoals nu). Wel – wat had je gedacht? – met ‘zalloezie’ (muggenraam) natuurlijk, maar het is toch al een ’schoone’ geste.

De tijd die ik in het schooljaar niet had, heb ik nu wel. Ik heb zoveel tijd dat ik alles kan doen wat ik wil en er mijn tijd voor kan nemen. De beslissing om in ‘den delhaize’ geen vakantiejob te aanvaarden – ik had naar mijns inzien al genoeg gewerkt tijdens het jaar – heb ik nog geen moment betreurd. Want tijd overhebben, tijd genoeg hebben dat je eindelijk kan doen wat je altijd hebt willen doen, dat is goud waard! Maar er is meer: ik kan niet alleen doen wat ik altijd wilde, maar merkt dat tijd bij mij recht evenredig is met creativiteit. Zo creatief ben ik al lang niet meer geweest, inspiratie genoeg.

De creative vibes waren zelfs zo groot dat ik naald, draad en stof ter hand nam en een strik voor in mijn haar gemaakt heb. Ik wilde er al lang 1, maar vond nooit 1 die aan mijn – niet eens zo strenge – wensen voldeed. Vandaar dat ik besloot het heft in eigen hand te nemen en ik moet zeggen, het beviel me zozeer dat er strikken in alle kleuren en groottes op de planning staan. Mij zie je deze zomer niet meer zonder strik.

Gisteren is Papierre, toen ze van Kortrijk naar huis fietste, in die mate natgeregend dat er bijna geen verschil meer te zien was tussen haar en een waterkieken. OK, zou Papierre in de winter gezegd hebben, het is tenslotte winter. In de winter zijn we dat tenslotte gewoon. Maar zo’n bui in de zomer, dat gaat erover! Vooral omdat het de voorbije dagen prachtig zonnig weer was en Papierre officieel de kleedjestijd had ingewijd. Maar denk maar niet dat ik me laat doen! Ik blijf gaan voor kleedjes en rokjes, tot de zomer over is! Eens de kleedjestijd is ingewijd, kan hij niet meer teruggedraaid worden. Of het weer nu beslist te stormen of niet.